आज एक चिमणी स्वप्नात आली ... !
चिव चिव चिवचिवली ... अख्खं लहानपण लख्ख जागं करून गेली ... !
मी म्हटलं ... कधीतरी खिडकीत येत जा की गं ... माझ्या मुलाला पहायचंय तुला ... !
मी असं म्हणताच खुदकन हसली ... म्हणाली .. सिमेंटच्या जंगलातल्या त्या
कॉन्क्रीटच्या माणसांत आता मन रमत नाही माझं .. !
इतकं म्हणून पुन्हा
चिवचिवली ... दोन पायांत घट्ट धरलेला शेंगदाणा हलकेच माझ्या ओठांत भरवला
... नि ओल्या स्वरात म्हणाली .. हा शेवटचा 'चिऊ' चा घास ! यानंतर मी तुला
चिमणरावांच्या गोष्टीत भेटेन नाहीतर मग तुझ्या मुलाच्या सामान्य
विज्ञानाच्या पुस्तकात .. असं म्हणून भुर्रकन उडाली ... !
मी दचकून डोळे
उघडले नि समोरची रिकामी खिडकी बघून सुन्न झालो .. खिडकीच्या चौकटीवर
जमलेल्या धुळीत चिमणीच्या पायाच्या खुणा उमटल्या होत्या .. त्या पाहिल्या
आणि तेव्हा जाणवलं ... येणाऱ्या पिढीनं नेमकं किती आणि काय गमावलंय ते ... !
किर्रर
(संकलन)
No comments:
Post a Comment